نويسنده و كارگردان: حسین جمالی سالن استاد سمندریان، تماشاخانه ایرانشهر در دل سرزمینی خیالی، مردمانی هنوز به سنتی کهن و وهم‌آلود وفادارند؛ سنتی که هر چند سال یک‌بار، زیباترین دختر روستا را همسر درخت انار می‌کنند تا زمین بارور بماند و خرافه، نسل بعد را از نو در خود ببلعد. اما عروس سابق انار؛ زنی که از تکرارِ تقدیر سرباز می‌زند و در کنار فرزند استعاری‌اش، پندار، تلاش می‌کند زنجیر سنت را بگسلد. نمایش «عروس انار» روایت مبارزه‌ی زن با سرنوشتی است که از او اطاعت می‌طلبد. حسین جمالی در مقام نویسنده و کارگردان، جهانی خلق کرده میان اسطوره و واقعیت؛ جهانی که در آن شعر و درد، آیین و اعتراض در هم تنیده‌اند. زبان نمایش، شاعرانه اما زنده است، و میزانسن‌ها با دقتی تحسین‌برانگیز طراحی شده‌اند تا در خدمت روایت باشند. یکی از نقاط قوت اثر، نورپردازی چشم‌نواز آن است که مرز میان رویا و واقعیت را به‌طرزی تأثیرگذار ترسیم می‌کند؛ نوری که گاه همچون بارقه‌ای از آگاهی بر صحنه می‌تابد و گاه چون نفرینی دیرینه بر پیکر عروس می‌افتد. بازی‌ها یکدست و روان‌اند و حضور «پندار» به‌عنوان تجسم اندیشه و رهایی، به نمایش بُعدی استعاری و فلسفی می‌دهد. «عروس انار» در عین آن‌که آیینی است از جنس اسطوره و خاک، آیینه‌ای است در برابر جامعه‌ی امروز؛ جایی که هنوز تابوها، زن را میان خرافه و خواستن معلق نگه می‌دارند. نمایش «عروس انار» از آن دست آثاری است که با تصویر و احساس روایت می‌شود، نه فقط با کلام. تماشای آن تجربه‌ای است میان افسون و آگاهی، تجربه‌ای که تا مدتی در ذهن تماشاگر باقی می‌ماند.⁩ عکس و گزارش: ماهگل زند